Scope 2 begrijpen in de vernieuwde SBTi Corporate Net-Zero Standard V2.0

Versie 2.0 biedt twee routes:

• Emissiereductiedoelstellingen: scope 2-emissies dalen stapsgewijs, volgens een wetenschappelijk pad.
• Doelstellingen voor hernieuwbare elektriciteit: het aandeel hernieuwbare elektriciteit dat een bedrijf gebruikt, contracteert of matcht, groeit stapsgewijs.

Bedrijven kiezen zelf, behalve bij snel groeiende elektriciteitsvraag, zoals bij datacenters. Die zijn verplicht tot emissiereductiedoelstellingen. Zo voorkomt het SBTi dat groeiende emissies worden weggemoffeld achter een groeiend aandeel groene stroom.

Eerdere versies van de Standard lieten bedrijven kiezen tussen location-based en market-based scope 2-emissies als basis voor hun doelstelling. Versie 2.0 maakt daar één lijn van: alle scope 2-reductiedoelstellingen worden voortaan verankerd in de fysieke, location-based inventarisatie.

Het SBTi voegt hier geregionaliseerde elektriciteitspaden aan toe. In de praktijk betekent dit dat deze doelstellingen worden gekoppeld aan de emissieprestaties van de elektriciteitsnetten die de bedrijfsvestigingen voeden. Deze verandering zorgt voor een consistentere basis voor doelstellingen over alle scopes heen, dichter bij de werkelijke emissies.

Niets minder belangrijk. Versie 2.0 scheidt drie zaken:

• Ambitie: het reductiepad wordt bepaald op basis van de fysieke (location-based) inventarisatie; doelstellingen voor hernieuwbare elektriciteit worden bepaald op basis van het aandeel hernieuwbare elektriciteit dat wordt gebruikt, gecontracteerd of gematcht.
• Uitvoering: bedrijven kunnen nog steeds een breed scala aan acties inzetten, zoals energie-efficiëntie, hernieuwbare opwek op locatie, Power Purchase Agreements (PPA’s) en andere kwalificerende marktinstrumenten.
• Claims: het type emissieclaim dat een bedrijf kan maken, hangt af van de uitkomst van de genomen acties. Claims over emissiereductie zijn gebaseerd op aantoonbare veranderingen in de fysieke emissie-inventarisatie. Acties die verder gaan dan wat in deze inventarisatie zichtbaar is, worden apart gerapporteerd. Zo kunnen bedrijven transparant communiceren hoe hun investeringen in hernieuwbare elektriciteit bijdragen aan het versnellen van de verduurzaming van de systemen waarop ze leunen.

De boekhoudkundige basis verandert, maar market-based acties tellen nog steeds mee voor voortgang op korte termijn en blijven cruciaal voor de verduurzaming van het net.

Voor elke emissiebron geldt: eerst wat de emissies direct verlaagt. Voor elektriciteit:

• energie-efficiëntie verbeteren
• vraag naar fossiele elektriciteit verlagen
• hernieuwbare opwek op locatie

Deze acties verlagen de fysieke emissies rechtstreeks en staan daarom bovenaan in de implementatiehiërarchie.

Bedrijven delen het elektriciteitsnet en hebben niet altijd directe invloed op de emissies daarvan. Daarom blijven marktinstrumenten voor hernieuwbare elektriciteit nodig, ze hebben al jaren nieuwe groene energieopwekking gefinancierd. Versie 2.0 erkent die rol, mits de instrumenten aan strengere integriteitseisen voldoen.

1. Hernieuwbare elektriciteit omvat voortaan expliciet ook kernenergie en opwek met CCS (carbon capture and storage), niet alleen hernieuwbare bronnen. De contractvoorwaarden zijn verder uitgewerkt:
2. Centrales tot 15 jaar oud komen in aanmerking,
3. PPA’s kunnen een langere looptijd krijgen voor centrales die minder dan 36 maanden operationeel zijn en bestaande contracten blijven voor hun volledige looptijd geldig onder de oude regels.
4. Inkoop moet plaatsvinden binnen dezelfde deliverability-regio als het verbruik, met enkele vastgelegde uitzonderingen.
5. Voor hourly matching komt een aparte, vrijwillige erkenningstrack voor bedrijven die voorop lopen in tijdsgebonden inkoop.